cığır

  • 61 qal — is. <ər.> köhn. Qarışıqlıq, hay küy, çığır bağır, mübahisə, qovğa. İgidin başı qalda gərək. (Ata. sözü). Vaqif ki düşübdür əqlü kəmaldan; Əskik olmaz başı qovğadan, qaldan. M. P. V.. <Əlibaba:> Gərək qalda olsun igidin başı; Ancaq… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 62 qaraqışqırıq — is. Səs küy, çığır bağır; heç bir ciddi səbəb olmadan qaldırılan hayküy, qışqırıq. Birisi qəflətən gəlib . . <Səlimi> tərpətdikdə, o qaraqışqırıq qoparır, qapıdan yapışıb buraxmırdı. S. R.. <Qaraçı> səhər qaraqışqırıq salır ki, gecə… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 63 qaraqışqırıqçı — sif. və is. Səs küy salan, çığır bağır edən, heç bir ciddi səbəb olmadan və qarasına qışqırıq qoparmağı adət etmiş (adam) …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 64 qışqır-bağır — is. Qışqırıq, çığır bağır, qışqırma. Qışqır bağır salmaq. – Zeynal əvvəl bu qışqır bağırla z. bu özbaşınalığın qabağını almaq istəyirdi. Ə. Ə …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 65 qilü qal — is. <ər.> Mübahisə, dedi qodu, söz, danışıq. Mehrü məhəbbətin gecə bu minval; Çıxar aralıqdan olan qilü qal. Q. Z.. Dedim: cahanda nədir bunca qilü qalə səbəb? S. Ə. Ş.. Mən çəkdiyim xalqın qilü qalıdır. A. Ə.. // Dava, dalaşma, qalmaqal,… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 66 riz — is. <fars.> dan. Cığır, iz. Böyük gəmiləri, dəmir yolları; Keçidləri, rizləri var ölkəmin. C. C.. Biçinçilərdən bəzisi açdığı rizi düz apara bilmədiyindən cərgələr hərdən bir birinə qarışırdı. Ə. Ə.. ◊ Riz itirmək – bax iz itirmək («iz»də) …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 67 ruh — is. <ər.> 1. İnsanın psixi aləmi, onun hiss və duyğuları, əhvali ruhiyyəsi. <Xəlilin> bir an sıxılan ürəyi haman açıldı, səbəbsiz bir nəşə ruhuna hakim oldu. Ç.. Torpağı bəzəsin bənövşə, nərgiz; Ruhuma doğmadır hər cığır, hər iz. H.… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 68 soluxmaq — f. Solmaq. <Dostumun> rast və gözəl qaməti əyilib, rəngi soluxub, gözlərinin işığı gedib. F. K.. Gün batdı, ağardı hər cığır, hər iz; Amma soluxmadı dağ başında nur. N. Xəzri …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 69 sərinlənmək — məch. Sərində oturmaq, yaxud sərin su içmək, sərin su ilə yuyunmaq və s. ilə özünü sərinlətmək, hərarətini azaltmaq. Balkonda oturub sərinləndim. Soyuq su içib sərinləndim. – <Şiraslan düşünürdü> . . hər çeşmədən yüz yüz maşının min min… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 70 şümərək — sif. Cavan, yenicə qalxmış. Zeynalın, üzərində dayandığı bu cığır bitməztükənməz şümərək ağaclar arasında qaib olur. Ə. Ə …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 71 tapdanmaq — bax tapdalanmaq. Evlər, damlar, taxtapuşlar gümüş kimi ağarır; Qar tapdanıb, palçıq olub, dağda cığır qaralır. A. S.. Torpaq tapdanıb bərkimişdi. Ə. M …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 72 təkər — is. <ər.> 1. Ox ətrafında fırlanıb təkərli nəqliyyat vasitələrini hərəkətə gətirən dəndəli və ya bütöv dairə; çarx. Faytonçu muşqurdu. Təkərlərin yeknəsəq səsi at ayaqlarının tappıltısına qarışdı. M. Hüs.. Göy otlar yatardı təkərlər altda;… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 73 üzüaşağı — sif. və zərf 1. Getdikcə aşağı tərəfə meyil edən, yuxarıdan aşağı; başıaşağı. Üzüaşağı cığır. Üzüaşağı getmək. – Şəlalələr qayalardan üzüaşağı gurlayıb axır, köpüklənir. M. İ.. Qumru bunu eşidəreşitməz yerindən qopub üzüaşağı dərəyə doğru yüyürdü …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 74 vücud — is. <ər.> 1. Olma, varlıq, mövcud olma, var olma. Bəs bunların vücudu nəyə lazımdır! M. F. A.. Kəndlilər onun <Xəlilin> vücudunu özləri üçün bir nemət bilirdilər. S. H.. Vücuda gəlmək – əmələ gəlmək, meydana gəlmək, ortaya çıxmaq,… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 75 xəzəlli — sif. Xəzəl tökülmüş, xəzəllə dolu, xəzəllə örtülü, çoxlu xəzəl yığılmış. Xəzəlli cığır. Xəzəlli yol. Xəzəlli bağlar. – Xəzəlli dərələr aşağı buz kimi sular şırıltı ilə axırdı. S. R …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 76 yoxuş — is. 1. Yolun dağa, təpəyə qalxan hissəsi; ümumiyyətlə, getdikcə yuxarı qalxan yer (eniş müqabili). Dərənin o biri tayında yoxuşun başında bir atlı dayanmışdı. Ə. M.. Yollar uzun, yoxuş dar. B. V.. // Dik (yer), dikdir. İndi yuvasından uçacaq… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 77 əsdirmək — 1. icb. Əsməyə, titrəməyə məcbur etmək; əsməsinə, titrəməsinə səbəb olmaq; titrətmək, silkələndirmək. Külək yarpaqları əsdirdi. – Zərrintac xanım şəhadət barmağını qaldırıb ilan başı kimi əsdirdi. S. R.. 2. t siz. dan. Veyil veyil gəzmək,… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 78 əyri — sif. 1. Düz istiqamətdə olmayan, düz xətt təşkil etməyən (düz ziddi). Əyri yol. Əyri xətt. Əyri qılınc. – Cığır dolanbac yol kimi əyri idi. M. İ.. Murad dedi: – Var, bala; Əyri qazma üsulu. M. R.. // Düz durmayan, düz olmayan, bir yana əyilmiş.… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 79 çagır — şarap, şıra I, 363; II, 336; II I, 286, 385 dar yol, küçük yol, ç ığır I, 363bkz: çıgır …

    Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

  • 80 yolak — çay I, 222; III, 17bkz: yul, yulak çıgır, çılga, kırlardaki küçük yol; yol yol çizgili olan her ;ey III, 17 § yolak barç ın; yol yol çizgileri bulunan ipek kuma ş III, 17 …

    Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.