cığır

  • 41 biqalü məqal — f. və ə. 1) hay küysüz, səsküysüz, cığır bağırsız; 2) sakitcəsinə, səssizcəsinə …

    Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • 42 həncar — f. 1) yol, qayda, tərz; 2) rəng; 3) cığır; 4) kəsmə, kəsə (yol haqqında) …

    Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • 43 rəhgüzar — f. 1) yol gedən; yolçu; 2) gedən, yeriyən; 3) yolun keçdiyi yer; keçid; 4) cığır, iz …

    Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • 44 rəhgüzər — f. 1) yol gedən; yolçu; 2) gedən, yeriyən; 3) yolun keçdiyi yer; keçid; 4) cığır, iz …

    Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • 45 zövza’ — ə. 1) məşəl; 2) çığır bağır, hay küy, səs küy, küy kələk …

    Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • 46 böyürmək — f. 1. Bağırmaq (öküz, inək, camış, dana haqqında). 2. Qışqırmaq, pis səslə bağırmaq. Böyürmə, insan kimi çığır …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 47 bərə — 1. is. 1. Ov gözlənilən yer, pusqu, marıq. Ovu bərədə vurmalı. (Ata. sözü). Aslantək bərəyə yataq; Düşmənlərə şeşpər ataq. «Koroğlu». Kəmənd əldə, səyyad ov bərəsində; Ovçu da ağlayar, maral da ağlar. Aşıq Növrəs İman. Kişlək ovu tam bərəyə,… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 48 cağıltı — is. Bir birinə dəyən xırda daşlardan, qozlardan və s. dən çıxan səs. <Adilə və İlyas> susmuşdu. Yalnız ayaqları altında sınan quru çör çöplərin çatırtısı, cığır qırağından qopub aşağı diyirlənən xırdaca daşların cağıltısı eşidilirdi. Ə. M …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 49 cığıraçan — is. k. t. Torpaqda cığır açan və səpilən toxumun üstünü torpaqla örtən mexanizm (toxumsəpən və ya əkən maşınlarda) …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 50 dolama — 1. 1. «Dolamaq»dan f. is. 2. sif. Dümdüz olmayan; birbaşa, düz xətlə getməyən, o yana bu yana burulan, əyri üyrü, dolanbac. Dolama yol. Dolama cığır. Dolama küçə. – Qaranlıq küçədən sonra yolumuz dolamadır. N. V.. Dolama yollarla enirkən bəzi… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 51 dolanbac — 1. sif. Çox dolaşıq, əyri üyrü. Cığır dolanbac yol kimi əyri idi. M. İ.. Oğul! – deyə Güllü arvad, dolanbac yollarla yox, öz ana ürəyi ilə duyub anladığı kimi açıq açığına sözə başladı. Ə. Ə.. // Düz olmayan, əyri, dolaşıq. Dolanbac iş. 2. is.… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 52 dolay — is. Dağın, təpənin döşündən gedən köndələn və əyri üyrü, dolama yol; cığır. Qardaşım! Görürəm dağlardan keçən; Yaşıl dolaylarda ayaq izini. S. V.. Uzaq yollardan keçib dolaylardan qalxırıq. N. R.. // Dolama, döngə. Şose yolunun dolayları da ən… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 53 düşmək — f. 1. Öz ağırlığının təsiri ilə yerə enmək, yuxarıdan aşağıya enmək, tökülmək. Göydən üç alma düşdü. . . (nağılların sonu). Paraşütlə düşmə. Qayadan dərəyə iri daşlar düşürdü. – Bu zaman bir bomba düşür uzağa; Dalğa vurub onu sərir torpağa. M. R …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 54 enişli-yoxuşlu — sif. 1. Enişi yoxuşu çox olan. Enişli yoxuşlu cığır. Enişli yoxuşlu yer. Enişli yoxuşlu yol. 2. məc. Əzablı, əziyyətli; əzabla, çətinliklərlə dolu. Həyat enişli yoxuşludur …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 55 gizli — 1. sif. Başqası, ya başqaları üçün sirr olan, onlardan gizlədilən, çoxlarına bəlli olmayan, bilinməz olan, məlum olmayan. Gizli müqavilə. // Məxfi. Gizli məktub. Gizli sənəd. Gizli qalmaq – heç kəsə məlum olmamaq bildirilməmək. Qalmasın sözlərin… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 56 haray — 1. nida. Dad, aman, vay, dadfəryad, dad fəğan. Haray, kim nə dilim var, nə dil anlayanım. Qövsi. Haray, ey şerimin tunc qanadları; Fikrimin, hissimin ceyran atları. M. Müş.. 2. is. Qışqırıq, hay küy, cığır bağır, bağırtı səsi; qışqırıq bağırıq.… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 57 hərəkət — is. <ər.> 1. Bir şeyin və ya onun hissələrinin sabit bir nöqtəyə görə öz yerini və ya vəziyyətini dəyişməsi; hərəkətsizliyin, sükunətin ziddi olan vəziyyət. Ritmik hərəkət. Dairəvi hərəkət. – Cismin hərəkəti onun hissələrinin hərəkətilə… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 58 kol-koslu — sif. Kol kos olan, kol kos basmış. Kol koslu dərə (cığır). – Mərkəzdən uzaq . . kol koslu, ilan çayanlı bir düzdə Güllücə kəndi bina olunmuşdur. S. S. A …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 59 kəmər — 1. is. <fars.> 1. Bax qayış 1 ci mənada. Kəməri qırılmaq. Təzə kəmər almaq. Belinə kəmər bağlamaq. // Paltar, palto və s. də belə sarınan uzun ensiz parça; belbağı. Paltonun kəməri. Paltarın kəmərini açmaq. Kəmər yeri – kəmər bağlanan yer;… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 60 kəsə — 1. sif. Ən yaxın, ən qısa. Kəsə cığır. – <Qız> cəld taxçadan cunayı yaylığını götü rüb özünü çölə saldı, kəsə yolla meşəyə doğru yüyürməyə başladı. Ə. M.. Bir azdan zəmilər arası ilə salınmış tozlu kəsə yolda bir yük maşını göründü. Q.… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.