afbetale på en bil

  • 81 bil — sb., en, er, erne, i sms. bil , fx bilmekaniker, bilrude …

    Dansk ordbog

  • 82 bilə — z. köhn. məh. Birgə, birlikdə. Bilə yeyib, bilə də gəzərdik. – Bilə gəl gedəlim bu qutlu yola. («Dastani Əhməd Hərami») …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 83 bilə-bilə — z. Qəsdən, bildiyi halda. Bilə bilə etmək. – Lotular bir neçə dəfə biləbilə və pullarından Rəsula uduzdular. «Aşıq Qərib». Mən bilə bilə qəsdən özümü cəhənnəmdə yandırmaram! M. S. O …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 84 bilək — is. Qolun dirsəkdən ələ qədər olan hissəsi. Gümüş biləklərin, bəyaz qolların; Sarı kəhrəbası, hayıf ki, yoxdur! M. P. V.. <Qaraca qız> həyətə çatdıqda gördü ki, Ağca xanımın biləyindən qan axır. . S. S. A.. Bunu deyərək, mayor Ulduzun nazik …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 85 biləks — z. <ər.> Əksinə, əksinə olaraq, tərsinə, tərsinə olaraq, ziddinə olaraq; tamamilə başqa cür. <Nizami:> Mən heç bir zaman həqiqəti təhrif etməmişəm, biləks, təhrifçilərin düşməni olmuşam. M. S. O.. <Mələk:> Lakin sizi ayırmaq… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 86 bilən — sif. Anlayan, qanan, başa düşən; bilici. Qəbiristanda qulyabanı olmaz, xortdandır, – deyə başqa bir uşaq da söhbətə girişərək, bilən adamlar kimi . . izahat verdi . . B. T.. // İs. mənasında. Bilənlə bilməyən tay olmaz. (Ata. sözü).… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 87 bilərzik — is. 1. Qadınların yaraşıq üçün biləklərinə taxdıqları gümüş, qızıl və s. dən qayrılmış halqa; qolbaq. Qızıl bilərziklər, mina sırğalar; Biləkdən açılar, qulaqdan çıxar. M. S. O.. 2. xüs. Çənbər, qurşaq. Qazıma boruları, onların bilərzikləri, ağır …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 88 bilərzikli — sif. 1. Qoluna bilərzik taxmış. 2. xüs. Bilərziyi olan (bax bilərzik 2 ci mənada) …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 89 bilərək — z. Qəsdən, bilə bilə. Bilərək etmək. Bilərək dinməmək …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 90 biləsincə — z. köhn. Yanınca, özü ilə bərabər, arxasınca. Bəs Bəkir İsfəndiyarı biləsincə götürüb apardı. «Dərbəndnamə». Çəkdi ləşkər biləsincə neçə yol qeyrət qılıb. M. V. V …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 91 biləyaqət — sif. <fars. bi. . . və ər. liyaqət> Ləyaqətsiz, ləyaqəti olmayan. Candan qeyri yoxdur özgə nisarım; O da ki, ziyadə biləyaqətdi. Q. Z …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 92 biləzik — bax bilərzik …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 93 biləzikli — bax bilərzikli …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 94 biləzzət — sif. <fars. bi. . . və ər. ləzzət> Ləzzətsiz, dadsız. Olmasa qabil əgər dəhr cəfa verməz ona; Təm biləzzət olanda necə dəndanə dəyər? M. V. V …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 95 qəbil — <ər.> Cür, növ, kimi, cins. Bizim mübarizə apardığımız əmir də bu qəbil adamlardandır. M. S. O.. Qəhrəmani o qəbil insanlardan idi ki, onların fikri bir məsələnin üstündə gərgin işlədiyi zaman xarici aləmdə heç bir şey görməz və eşitməzlər …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 96 qəbilə — is. <ər.> İbtidai cəmiyyətdə: bir soydan törəmiş və bir rəisin idarəsi altında birlikdə yaşayan köçəri tayfa, nəsil; əşirət, oymaq. Qəbilə birlikləri. Qəbilə quruluşu. – <Skiflər> cəsarətli, vəhşi xasiyyətli və köçəri olan müxtəlif… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 97 təbil — is. <ər.> İri nağara. Səhnənin dalından təbil və sinc səsi gəlir. Ə. H.. <Cavanşir:> Qoy şeypurlar gurlasın, təbil səsləri dağları titrətsin. M. Hüs …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 98 ədəbiləşdirilmə — «Ədəbiləşdirilmək» dən f. is …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 99 ədəbiləşdirmə — «Ədəbiləşdirmək»dən f. is …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 100 əsəbiləşdirici — sif. Əsəblərə pis təsir edən, əsəbləri qıcıqlandıran, əsəbiləşdirən, sinirləndirici. Əsəbiləşdirici təsir …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.