aşıb-daşmaq

  • 1 aşıb-daşmaq — f. Həddindən artıq olmaq, son dərəcə çox olmaq, bol olmaq; tükənməmək. Arzular aşıb daşır. Vətənimizin sərvətləri aşıb daşır. – Küçəni dolduran insan dənizinin kin və qəzəbi get gedə aşıb daşırdı. M. Hüs.. Məhəbbət dəmidir, bahardır bu gün;… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 2 aşıb-daşma — «Aşıb daşmaq»dan f. is …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 3 daşmaq — f. 1. Kənarlarından çıxaraq ətrafı basmaq (su haqqında). Kür daşmışdır. – Bulandı dəryalar, həm daşdı sular; Qaynaqsız bulaqlar çaya dönübdür. Qur.. Çaylar daşıb sel olsun; Taxıllar tel tel olsun. M. Ə. S.. 2. Qabın tutumundan çox olduğuna görə… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 4 ürək — is. 1. İnsanda qan dövranının, döş boşluğunun sol tərəfində yerləşən əzələli kisə şəklində mərkəzi orqanı; qəlb. Ürəyin döyünməsi. Ürək xəstəliyi. // Döşün qol tərəfində həmin orqanın üstündəki yer. Ürəyini tutmaq. – Bibixanım əlini ürəyinin… …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • 5 həşləməx’ — (Meğri) aşıb daşmaq. – Əvəz həşlənif, elə bil dəli at kimin göyünən gedir …

    Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • 6 küfrüməx’ — I (Çənbərək) kökəlmək. – Seydalı küfrüyüf, boynu dömmür; – Zalı yaman küfrüyüf, bildirrəri burnun tussan canı çıxardı II (Çənbərək) suyu çoxalmaq, aşıb daşmaq. – Bu axşam çay küfrüyüf, uşağı yaxın qoyma:n III (Çənbərək) üstələmək, üstün gəlmək. – …

    Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • 7 baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …

    Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.